Roztocze Polskie i Ukraińskie - Szlaki rowerowe w rejonie zalewu Nielisz

Plan był prosty: poznanie dwóch nowych szlaków rowerowych w rejonie Nielisza. Okazało się, że to rajd trzech pałaców (Ruskie Piaski, Ujazdów, Michalów/Klemensów), licznych krzyży i ładnych kapliczek, do tego jeszcze wśród urozmaiconej rzeźby doliny Wieprza. Dobrze, że powstały tu szlaki rowerowe!

Dojazd i powrót pociągiem "Solina" (grupa wagonów obecnie w relacji Warszawa - Zamość, a sezonowo nawet do Bełżca). Najbliżej od pociągu do szlaków jest ze stacji Tarzymiechy lub Ruskie Piaski. Ponieważ na tej pierwszej nie zatrzymuje się żaden pociąg - wybór był prosty (przypis 2009 - obecnie dla "Soliny" sakoswano postój w Ruskich Piaskach, do stacji mozna dojechac innym pociągiem - to całoroczny "Bydgoszczanin" Bydgoszcz - Zamość). W "Solinie" te same wagony, co poprzednio w "Roztoczu" (tym Warszawa - Bełżec), włącznie z wagonem rowerowym. Nie można było uwierzyć, że teraz jadą tylko do Zamościa. Były takie klimatyczne momenty, że czułem, jakbym jednak miał jechać dalej. Roztocze ciągnie.

W podróży towarzyszyła mi dwójka turystów, także z Lublina, których dane mi było spotkać raz jeszcze w drodze powrotnej (trasę rowerową również zaczynali i kończyli w tym samym miejscu). Miło się rozmawiało.

Wysiadka, zgodnie z planem, w Ruskich Piaskach. W budynku stacji teraz jest poczta (na niej tabliczka informująca o sprzedaży biletów PKP), ale czynna tylko do 12.00.

Najpierw szybki dojazd do rowerowego szlaku zielonego (Nielisz - Ruskie Piaski - Tarzymiechy - Ujazdów - Staw Noakowski, 17 km). Pojawiają się dość liczne meszki, obecne także później, ale jakoś niespecjalnie przeszkadzające. Przejeżdżam mostem nad bardzo malowniczą w tym miejscu Łabuńką.

Za nią pałac. To jeszcze nadal Ruskie Piaski.

Niebawem głęboki piach. Tu przypałętał się wrogo nastawiony piesek, którego udało się jednak przestraszyć dźwiękowo (mówiąc krótko: zawyłem przeciągle).

Wjeżdżam w las, niebawem piach kończy się na dobre i można jechać normalnie. Po prawej klimatyczne jezioro Sodoma. Jest ładnie, ale nazwa jednak odstrasza.

Obok spora wydma, w tym lesie jest ich więcej. Przypomina mi się droga Chyże - Podlesina.

Dalej Zamszany. Tu bodaj pierwszy z wyjątkowo licznych na trasie dużych drewnianych krzyży i mały kościółek. Przy kolejnym krzyżu, nieopodal boiska, skręt szlaku w lewo. Ja jednak jadę w prawo, bowiem nieopodal jest stacja kolejowa Tarzymiechy. Nigdy na niej nie wysiadałem, nigdy na niej nie wsiadałem, ale po torach jechałem tu niezliczoną ilość razy. Ładny baraczek zdewastowany, ale w środku zachował się jeszcze kaflowy piec. Niegdyś znajdowały się one na niemal każdej roztoczańskiej stacji. Obecnie, nawet w przypadku czynnego jeszcze przystanku Zwierzyniec, piece rozebrano. Ten w Tarzymiechach, choć uszkodzony, jeszcze stoi, ale jak długo?

Wracam na szlak. Czas zjechać w dolinę Wieprza. Rzeźba terenu na skraju doliny wielce urozmaicona. Jest pięknie!

Zaraz za mostem na Wieprzu przyjemna kapliczka.

Następnie Ujazdów. Przez trawy przechodzę do pałacu. Rzecz ciekawa. Cześć całkowicie odrestaurowana, część zaniedbana, niemal w ruinie.

W Kolonii Staw Noakowski kolejna intrygująca kapliczka. A dalej już właściwy Staw Noakowski i koniec szlaku zielonego. Nieopodal tabliczka wskazująca kierunek do źródełka św. Jana. Pytam w kiosku, ponoć to tylko jakieś 5 km stąd, ale dziś sobie tę wyprawę odpuszczam.

Zjeżdżam do Nielisza. Teraz prowadzić mnie będą znaki rowerowego szlaku niebieskiego (Nielisz - Nawóz - Michałów - Deszkowice - Nielisz). Najpierw mocna rzecz - piękna jazda tamą z widokami na ogromny zalew w Nieliszu. Ciężko uwierzyć, że nadal nie przygotowano tu żadnego kąpieliska.

Dalej płasko i nudno, zalewu też nie widać. Za Nawozem (nazwa wsi) robi się jednak ponownie ciekawie, zjeżdżamy bowiem w dolinę Wieprza. Klimaty jakby znane z Polesia i jeszcze jedna ciekawa kapliczka, tym razem niebieska.

Następnie Kulików, na tę nazwę wielbiciele ukraińskiej części Roztocza powinni zareagować żywiołowo. Ja ucieszyłem się w każdym razie niezmiernie.

Dojeżdżam do prostopadłej szosy w rejonie Deszkowic. Tu w lewo. Mijam ogromną uprawę wielce pożytecznej rośliny, czyli chmielu. Następnie ładna kapliczka i most na Wieprzu w Michalowie/Klemensowie. Czas na wycieczkę boczną: do parku i pałacu. Park przepiękny, objeżdżam go sympatyczną pętlą prowadzącą utwardzaną drogą. Pełno tu głębokich jarów i starych drzew! Sam pałac duży, na jego lewym skraju zwraca uwagę kościółek.

Wracam na szlak. Teraz udaję się do Deszkowic, po drodze ponownie wielce urozmaicona rzeźba terenu. Zgodnie z oznakowaniem skręcam w prawo, a później przychodzi czas na opuszczenie szosy (koło krzyża). Białą, utwardzaną drogą jadę w kierunku lasu. Szlak wiedzie najpierw jego skrajem, potem skręca w lewo. Przed nami przyjemna jazda przez las mieszany. Trzeba jednak uważać na znaki! Niebawem skręt w prawo, a potem w lewo.

Mijam leśniczówkę. Stąd udaję się główną drogą, tym razem przez suchy las sosnowy. Nawiązanie do Puszczy Solskiej?

Dalej Nielisz. W sklepie uzupełniam płyny. Na trasie pomnik wojenny i spory drewniany kościółek. Powracam nad tamę nad zalewem.

Pozostał mi jeszcze krótki fragment szlaku zielonego, prowadzącego do Ruskich Piasków. Leśny dukt przejezdny, choć po bokach tu i ówdzie spore chaszcze. Po drodze przecinam torowisko dawnej wąskotorówki.

Na stacji PKP melduję się teoretycznie 20 minut przed pociągiem "Solina", ale wyszło z tego 18, bo skład odjechał stąd 2 minuty przed czasem!

P.S. Na szlaku niebieskim można zobaczyć także m.in.... strusie. Zwierzę to jednak nieroztoczańskie i w podstawowym opisie spotkanie z nim (bezkonfliktowe) omijam.

Szlaki rowerowe w rejonie zalewu Nielisz

Wrzesień 2005 r.